Ik loop al dagen met naasteliefde in mijn hoofd. Wat is nu naasteliefde? Is het er nog wel?
Ik probeer het te vinden om me heen. Veel vindt ik er niet van. Mijn buurman is een fantastie man en probeerd te helpen daar waar hij kan. prachtig vindt ik het. Maar in een straat van 22 woningen is het wel een klein beetje naasteliefde. Meer dan een groet komt er meestal niet uit andere bewoners. Ik denk dat er ook nog mensen zijn die niet weten dat ik, o.a. ook in hun straat woon. Laat staan de mensen die zich teruggetrokken opstellen.
Als ik mijn straat uit ga word het er ook niet beter op.
In het openbaar vervoer lijkt het me een wereld waar jongeren zitten en ouderen staan. En waneer er toch nog een van de jongeren opstaat voor een ouder iemand staan de oudjes verbaasd te kijken. Tsja ze verwachten het zelfs al niet meer.
Ik ben nu al een poosje met een groep tieners bezig. Met allemaal hun eigen problemen.
Maar allemaal de zelfde verlangen. geacsepteert te worden zo als ze zijn. Kortom gewoon liefde te voelen. Ik merk ook door de liefde die ik hun geef ze ook zelf meer liefde geven naar elkaar toe. en naar andere mensen. De citaat liefde is niet persoonlijk die geef je door past hier wel bij. Ik merk ook dat de druk die de maatschapij op de mens legt de mensen er ook niet vrolijker van worden. En dat kan ik ook goed begrijpen. Een aleen staande ouder word ook verplicht om maar te gaan werken en moeten hun eigen kinderen dan maar toe vertrouwen aan vreemde. De keuze is niet altijd makkelijk. De kosten zijn vaak zo hoog dat je meer werkt voor de opvang. En wat ik me ook zo aan erg is de opmerking dat het goed is voor de ontwikkeling voor het kind ?? zijn wij die gewoon thuis konden zijn waar moeder of vader aanwezig was dan zo slecht en onderontwikkeld?????? Waar gaat het over? De maatschapij wil niet meer dat er meer mensen gaan werken. om rijker te worden en nergens anders om.
Vrijwilligers werk is voort een zeldzaamheid. laast was het op het nieuws dat de mensen die in kerken komen goed actief zijn in vrijwiligerswerk. Dan kun je toch al nagaan hoe zeldzaam het is dat het zelfs in het nieuws komt. Nog geen 10 jaar terug toen ik vrijwilligerswerk wilde doen was er niet veel werk meer dat ik kon doen en nu word ik overladen met werk. maar helaas laat mijn lichaam het niet meer toe.
Ik dank God en bid voor de mensen die nog een hart hebben voor de mensen. Voor hen die zich nog inzetten om het leven een beetje dragelijk te maken. Ik bid voor hen die niet hun ogen sluiten voor de elende om hun heen.
Als iedere nederlander een uur zich inzet voor vrijwilligerswerk hebben we al 16 miljoen uren.
gedaan. Reken maar uit wat het je kost en wat het voor gevolg heeft in deze maatschapij.
Liefs Kind van God
| 
